Caneiro, non dijas sandeces. Two in a row. Dous nun día, bis repetita, ai, meu Deus (Sempre con maiúscula, e logo?) que faremos dos días que nos resten, seremos avestruces, tolos, ou sabios resignados. ¿A onde nos levarán as mareas? ¿Sempre á mesma praia, ou irán pouco a pouco, paseniño, pleonasmo vai, pleonasmo vén , levándonos a mar aberto a mercé dos temporais, comida para o Leviatán , mas livres, livres e lusos ilusos, no mar dos arjasos, meu ben.

Yolanda, sije afiando o teu beizo de garza, inadvertidamente pasto das chamas que consomen a alguén, a quén? Xa sei que non se acentúa, lanjrán.