Velaí, velaiña que aquí estou eeeu coma ti, coma unha volalla, topeneando contra a luz, ai Virxe santísima do sagrado manancial das ideas que leva a auga que decorre entre as túas mans cando rezas, bágoas son que choras polos demais, e que se perden na vertixe, voraxinosa do remuiño afogador de pensamentos e luído de mágoas de carpideiras viuvas, ó mencer.
Nosense, isn´t it? Ai amijo, ech´o kai.
Nótese o efecto do CH3COOH sobre o pronome persoal, pa cajarse!
Aquí estou, casi desnudo
como los hijos
de la mar. Feo si, enorme si, pero auténtico